ماه: دی ۱۳۹۵

وفای به عهد و برجام

No Comments

وفای به عهد و برجام
پاتریک ساهاکیان
وفای به عهد از روزگاران قدیم در کشور ایران مرسوم بوده است . وقتی کسی عهدی با کسی می بست پایبند به عهد خود بود . در نظامهای حکومتی این سخن جایی برای گفتن ندارد و حکومتها سعی میکنند به هر بهانه ای از انجام تعهدات خود سر باز زنند ، عهدشکنی کنند . قوانین بین المللی خاصی هم وجود ندارد که طرفین را مجاب به اجرای تعهدات خود نماید . در نهایت تضامینی که برای انجام تعهدات وجود دارد بیشتر در غالب وفای به عهد است نه راه حلهای قضایی . اینها همه ناشی از ماهیت حقوق بین الملل است . حقوقی که جایگاه خود را دارد و تابعین آن سعی می نمایند با رعایت آن احترام متقابل ایجاد نمایند . تعریفی از حقوق بین الملل شاید صورت مسله را روشن تر نماید . حقوق بین الملل در تعریف مجموعه اصول و قواعدی است حاکم بر روابط تابعین آن . تابعین حقوق بین الملل نیز خاص خود است و شامل روابط بین کشورها (دولتها )، نحوه تشکیل و پیدایش و عملکرد سازمانهای بین المللی ، رابطه افراد با دیگر تابعین حقوق بین الملل میشود . در سطح بین المللی معاهدات بین کشورها و سازمانها منعقد میگردد و ماهیت این نوع معاهدات است که آنرا در ردیف معاهدات بین المللی قرار می دهد . حقوق بین الملل دارای منابعی است که از جمله آنها معاهدات المللیست . برجام اصطلاحی است نوظهور که در فرهنگ سیاسی کشور ایران جایگاهی به خود اختصاص داده و رسانه ها و جراید داخلی و خارجی کمتر روزی پیامی در مورد آن به مخاطبین خود انتقال نمی دهند . پیامی که محتوای آن حکایت از عدم اجرای مفاد و تعهدات نهفته در آن بوسیله کشورهای امضا کننده دارد . برجام مخفف برنامه جامع اقدام مشترک است . برنامه ای که بناست توسط امضا کنندگان به مرحله اجرا درآید و بر اساس شرایط معاهدات بین المللی ویژگیها و خصایصی بر آن حاکم است . با توجه به جایگاه معاهدات در حقوق بین الملل ، برای معاهدات تعریف و شرایطی در نظر گرفته شده است که اهمیت این منبع حقوقی را در سطح بین المللی مشخص می نماید . اگر بخواهیم تعریفی از معاهده در غالب حقوق بین الملل داشته باشیم که در روند ادامه بحث شاید بسیاری از سوالات را جوابگو باشد باید از آنجا شروع کنیم که معاهده بین المللی دو معنای وسیع و محدود دارد . معنای وسیع کلمه معاهده بین المللی در بر گیرنده طرفین معاهده است که خود باید از اعضای جامعه بین الملل باشند . معنای محدود آن به آیین و روش ترتیب انعقاد معاهده مربوط میشود ( نیروی معاهده سازی ) . در این فرآیند بحث مقامات صلاحیت دار برای انعقاد ، تشریفات عقد معاهده که خود مراحل مداکره ، نگارش ، امضا ، تصویب و الحاق ، مبادله اسناد و نهایتا ثبت و انتشار اسناد را در بر میگیرد مطرح است . در کنار مفاهیم معاهده بین المللی خصوصیات معاهدات بین المللی اهمیت این منبع حقوقی را بیشتر نمایان می سازد .از خصوصیات بارز معاهدات بین المللی می توان گفت : معاهده بین المللی حاصل توافق بین المللی اراده ها است . این خصوصیت اثبات موافقت امضاکنندگان با مفاد آنچه توافق مینمایند است . از دیگر خصوصیات معاهده بین المللی ، ایجاد تکلیف حقوقی است . این خصوصیت آنرا از سایر توافقات که به واسطه اسنادی دیگر چون اعلامیه مشترک تنظیم میشود ، متمایز میسازد . خصیصه دیگر معاهدات بین المللی که بر اساس کنوانسیون بین المللی ۱۹۶۹ وین مطرح است ، اراده تابعین حقوق بین الملل است که باعث ایجاد معاهده بین المللی میشود . این کنوانسیون ایجاد معاهده بین المللی را ناشی از توافق بین دولتها می داند . البته باید در نظر داشت کنوانسیون ۱۹۸۶ وین ، سازمانهای بین المللی را بعنوان طرفین معاهدات بین المللی برسمیت شناخته است . خصیصه ای دیگر مقررات معاهدات بین المللی را تابع حقوق بین الملل میداند و نه تابع حقوق داخلی کشورها . خصایص دیگر معاهدات بین المللی کتبی بودن آن بر اساس کنوانسیون ۱۹۶۹ وین و همچنین عناوین مختلف معاهدات که در اختیار دولتهاست را مطرح مینماید . مسله حایز اهمیت در معنای محدود معاهده بین المللی که باعث امضای آن می شود ، امضای آن توسط روسای کشورهای مذاکره کننده است . امضایی که در معاهدات بین المللی پیش بینی شده است و باعث اعتبار بخشیدن به آن میشود امضای آن توسط بالاترین مقام اجرایی دولتهاست .
این امضا توام است با تشریفاتی که در قانون اساسی کشورها لحاظ شده . امضای رییس جمهور و سپس ارسال آن برای گرفتن رای از پارلمان . این اقدام باعث تبدیل معاهده به یک قانون می شود و اجرای آن برای واحدهای اجرایی کشورها الزامی می شود .
موارد فوق بیانگر اهمیت معاهدات بین المللی است . لزوم اجرای آن به عنوان منبع حقوق برای کشورها از لحاظ بین المللی و داخلی ضروری است .
برجام یک معاهده چند جانبه است ، معاهده ای که بین چند کشور به امضا رسیده و امضا کنندگان خود را موظف به اجرای مفاد آن باید بدانند .
در بین طرفین این معاهده امضا کشورهایی وجود دارد که اعضای دایمی قدرتمندترین رکن سازمان ملل می باشند . کشورهایی که در قدرتمند ترین رکن بزرگترین ( تعداد کشورهای عضو) سازمان جهانی قرارگرفته اند و برای خود حقی را ایجاد نموده اند به نام حق وتو . این کشورها باید با عملکرد شایسته خود یک کشور مورد اطمینان و نمونه به نمایش بگذارند تا الگوی سایر کشورهای جهان باشد . مسیر حقوق بین الملل را به سمتی هدایت نمایند تا وفای به عهد اعتبار خود را بدست آورد و کشورهای جهان برای اعتبار و خوش نامی خود ارزش قایل شوند . این ارزش باعث تثبیت و اجرای حقوق بین الملل برای سایر تابعین آن شود .
اما امروز نه تنها خبرگزاریهای داخلی بلکه خبرگزاریهای خارجی نیز در خصوص بد عهدی های ایالات متحده امریکا سخن به میان می آورند .
مجوز فروش هواپیما به ایران را چگومه باید ارزیابی کنیم ؟ آیا باید در سیستم حکومتی ایالات متحده امریکا روزنه ای توسط رییس جمهور پیدا شود تا بتواند به قول و قرارهای خود جنبه عملی ببخشد ؟ یا فشارهای مالی بر کارخانه ها ، مدیران آن را بر آن داشت تا بخاطر از دست ندادن معامله ای با این حجم دولت ایالات متحده امریکا را مجاب به موافقت نماید . به هر حال برداشتن تحریم فروش هواپیما به ایران امری پیش بینی شده در متن برجام بود ، منتها سیاست های ایالات متحده امریکا ایجاب میکرد حرکت آنرا کندتر نماید .

فروپاشی مدل ترکیه

No Comments

فروپاشی مدل ترکیه
پاتریک ساهاکیان
در سال های اخیر ، ترکیه می کوشید تا به عنوان نمونه ای از یک کشور موفق در امور اقتصادی و سیاسی خود را به کشور های جهان اسلام و به ویژه در خاورمیانه معرفی کند . در واقع رسیدن به «مدل ترکیه » به عنوان کشوری پیشرفته و موفق در آستانه بدل شدن به هدف کشور های منطقه بود . اما این مدل به همان سرعت که رشد یافت و مقبولیت پیدا کرد ، رفته رفته رنگ باخت و جاذبه خود را در خاورمیانه از دست داد . گفتگویی ذیل با دکتر بشیر اسماعیلی استاد دانشگاه و کارشناس روابط بین الملل در مورد ظهور و سقوط مدل ترکیه انجام شده است که در ادامه می خوانید:
در دو دهه پایانی قرن گدشته اتفاقاتی در جهان رخ داد که بر کشورهایی منطقه تاثیری فراوان داشت ، کشور ترکیه با توجه به این تحولات نسبت به تغییرات ساختاری در عرصه کشور داری دست زد تا شاید بتواند وضعیت خود را بهبود بخشد . به نظر شما این تحولات از چه بابت نیاز بود ؟
کشور ترکیه در صدد بود که یک نظام مطلوب سیاسی – اقتصادی را پایه گزاری نماید تا تدریجا به یک مدل مطلوب در خاورمیانه و جهان اسلام تبدیل شود . در واقع این کشور در صدد بود دستاورد های توسعه ای خود را به عنوان الگویی برای بقیه کشورهای منطقه نهادینه کند. از لحاظ اقتصادی ، موفقیت های این کشور بیشتر از این که ساختاری باشد ، پوسته ای و ویترینی بود . به عنوان مثال به آراستگی خیابانها رسیدگی کرد ، سطح رفاه عمومی را تا حدی افزایش داد ، استاندارد های زندگی در شهر های بزرگ را بالا برد ، مکانهای توریستی را باز سازی و تجهیز کرد .همچنین نرخ صادرات و جذب سرمایه گذاری خارجی را افزایش داد . از لحاظ سیاسی ژست های دموکراتیک و در راستای القای توسعه سیاسی خود به نمایش گذاشت . بنحوی که در چند سال گذشته اگر در منطقه سخنی از دموکراسی می شد نظر ها به ترکیه ایجاد شده معطوف می گردید . به موازات این اقدامات ، رسانه های ترکیه ای به گونه اغراق آمیزی به بازنمایی خوشبختی و پیشرفت مردم این کشور مبادرت کردند . آنها مجموعه های تلویزیونی بیشماری در شهر های استانبول ، آنکارا ، آنتالیا و امثال آن ساختند که جلوه ای از ترکیه زیبا و آرام همراه با مردمانی مرفه و در عین حال پویا به نمایش می گذاشتند .اما مجموعه این تلاش ها ، با وجود توفیقات اولیه در نهایت رنگ باخت و پوچی آن هویدا شد

آقای دکتر! شما معتقدید با توجه به اقداماتی که از طرف دولتمردان ترکیه صورت گرفت این مدل با شکست مواجه شد . دلایل شکست این مدل از لحاظ سیاسی چه بوده است ؟
مدل ترکیه به دلیل نداشتن زیرساخت های لازم در رابطه با توسعه سیاسی ، جامعه مدنی ، تساهل و تسامح اجتماعی و هویت ملی مبتنی بر اقتدار گرایی این کشور با شکست مواجه شد . به عنوان مثال در حالی ترکیه می کوشید که کشور نمونه حقوق بشری در منطقه معرفی گردد که سابقه تاریخ هولناکی را در این زمینه داراست . نظر بگیرید که در دوره افول حکومت عثمانی ، حکومت وقت اقدام به نسل کشی ارامنه در سال ۱۹۱۵ کرده است . این نسل کشی از جهاتی در زمره بزرگترین نسل کشی های تاریخی است که با سبوعیت و دد مشی بی سابقه ای ،در یک مدت زمان کوتاه افراد بیشماری را مشمول « نسل کشی درمانی » می کند ! نمونه دیگر در این راستا، کنش دولت ترکیه با اقلیت کردها ست .ارعاب و سرکوب و شکنجه کرد های ترکیه که همراه با تحقیر و نادیده گرفتن آنها سالهاست صورت می پذیرد ، مغایر با تمامی قواعد حقوق بشری و انسانی است . در عین حال آزادی مطبوعات ، رسانه ها ، احزاب و حتی فضای مجازی که مورد مباهات ترکیه بود ، در عمل لوث شده و نمایشی از آب در آمد . حتی حاکمیت در مساله پارک گزی ، یک اعتراض اجتماعی را به مساله امنیتی فراگیر تبدیل کرد .گذشته از این مساله جایگاه نظامیان در این کشور و رابطه آنها با نهاد های دموکراتیک از زمان آتاتورک نامشخص باقی مانده است . نیروی های اپوزوسیون مثل فتح الله گولن ، هرگز نتوانسته اند تعامل دموکراتیکی با دولت فعلی برقرار کنند … چطور می توان در چنین شرایطی ، مدعای الگوی نظام سیاسی سالم برای همسایگان خود داشت ؟
از لحاظ اقتصادی چطور ؟ علل ناکارامدی مدل اقتصادی ترکیه چیست ؟
یکی از زمینه های اقتصادی که ترکیه بر آن تکیه کرده مقوله افزایش حجم صادرات این کشور بوده است . در نظام تقسیم کار بین المللی ،؛ آنچه سهم ترکیه شده چیزی جز فروش « خرده ریز » نیست در شرایطی که سود اصلی در تجارت آی تی ، شرکت های دانش بنیان ، قطعات ، دارو و امثالهم نصیب ایالات متحده و اروپا می شود ، ترکیه با صادرات کالاهای غیر استراتژیک ، سود ناچیزی از تجارت جهانی می برد .البته اقتصاد بزرگ شده و اعداد و ارقام رشد اقتصادی را نشان می دهند ، اما نوع اجناس صادراتی ترکیه به انقلاب اقتصادی که این کشور سعی در نمایش ان را داشت منجر نگردیده است . در عین حال ترکیه بدهی های اقتصادی قابل توجهی دارد و نرخ تورم در این کشور رو به تزاید بوده است . ورشکستگی های چرخشی در دهه های گذشته ، بنیان اقتصاد ترکیه را تضعیف کرده و هراس از تکرار رکود ها را فراگیر کرده است . نکته مهم دیگر آنکه ترکیه بیش از حد بر درآمد توریسم خود تاکید مینماید . حال آنکه توریسم یک درآمد ارزشمند اما متزلزل محسوب می گردد . آفت های درآمد گردشگری متنوعند ؛ از جمله اینکه رکود اقتصادی سال ۲۰۰۸ ، کشور های توریستی مثل یونان و مصر را با کاهش ناگهانی درآمد مواجه ساخت و به بروز ناآرامی های سیاسی و اجتماعی در آنها انجامید . در عین حال مناقشات سیاسی ، تروریسم و سیاست خارجی هم گردشگری را تحت تاثیر قرار می دهند . به عنوان مثال بمب گذاری های سال های اخیر در ترکیه منجر به افول ویران کننده توریسم این کشور شده است . همچنین اختلافات این کشور با روسیه و ایران پیرامون مسایل منطقه ، از رونق گردشگری این کشور به طور محسوسی کاسته است . به صرف تحول در ظاهر شهر ها ، خودرو ها و شهروندان ترکیه ، نمیتوان اقتصاد آنها را پویا به حساب آورد . کما اینکه شهر های کشور های اروپای شرقی هم بسیار دیدنی و مدرن هستند ، اما زیربنای اقتصاد انها هنوز عقب مانده و توسعه نیافته است .
آقای دکتر با توجه به اجرای طرحهای اقتصادی بر مبنای گسترش صنعت توریسم در ترکیه از یک طرف و از طرف دیگر سیاستهای دولتمردان ترکیه از بابت ایجاد یک مدل برای کشورهای اسلامی که لزوم آن تغییر سیاستهای سیاسی و نزدیکی به سیاست ایجاد یک حکومت دینی در آن کشور است . شریعت و آموزهای دینی دین اسلام مغایر با آنچه دولتمردان ترکیه بمنظور جذب توریست در کشور انجام میدهند می باشد . این دوگانگی را شما چگونه تحلیل میکنید ؟
ترکیه سرزمین تضاد ها و تناقضات است . انها بین اسلام و سکولاریسم ، بین شریعت و مدرنیسم ، بین دموکراسی و اقتدار گرایی و بین خاورمیانه و اروپا سرگردان مانده اند . ترکیه نه تنها در مسایلی مثل گردشگری ، که اساسا در هویت ملی و ارایه یک تعریف از خود دچار تضاد است .
فرجام نظام سیاسی در ترکیه چیست ؟ آیا اقتدارگرایی تحکیم می شود یا جنبش دموکراتیکی سر بر می آورد ؟

تمایلات نو عثمانی گرایی و میل به نظام سیاسی شبه سلطانی ، همانند پادشاهی های متمرکز و متصلب شیوخ در ترکیه امروزی قابل انکار نیست . آخرین تحولات در ترکیه در مسیر تغییرات در قانون اساسی به سود مقام ریاست جمهوری و افزایش اختیارات این نهاد به صرف منویات شخصی اردوغان است ، وی با افزایش اختیارات و قدرت ریاست جمهوری در صدد است قدرت را برای چند سال اینده و دست کم تا جایی که امکانپذیر است انحصاری کند . دورنمایی از یک تحول سیاسی در آینده نزدیک متصور نخواهد بود.
در خصوص سیاست خارجه عملکرد ترکیه چگونه بوده است ؟ آیا با رفتار یک دولت دور اندیش و عاقل مطابقت دارد ؟
دو نمونه از اشتباهات سیاست خارجی ترکیه مربوط می شود به اصرار به پیوستن به اتحادیه اروپا که مربوط به چندین سال اخیر می باشد و همچنین مساله سوریه که امر متاخری می باشد . در رابطه با اتحادیه اروپا ، این اتحادیه ترکیه را که روزی در قالب امپراطوری عثمانی ، رقیب اروپا محسوب میشد ، شایسته پیوستن به خود نشخیص نداد . این امر جدایی از اثرات سیاسی – اقتصادی ، لطمه حیثیتی عظیمی برای ترکیه است . در حالیکه جمهوری اسلامی سال هاست آمریکا را به هیچ حساب نکرده و در شعار و عمل این قدرت هژمون را به چالش می کشد ، ترکیه مثل یک دولت آرزومند و شیفته ، سال ها به دنبال اروپا کهه قدرت درجه دویی نسبت به آمریکاست دوید ، و در نهایت هم اروپا مثل یک عنصر نامطلوب ، این کشور را در حلقه خود راه نداد !
مساله سوریه هم که کلکسیونی از اشتباهات استراتژیک و خطاهای محاسباتی ترکیه را به نمایش گذاشت که شرح آنها از حوصله بحث خارج است .
پس از مواردی که مطرح شد در ترکیه کودتایی ولو نافرجام توسط ارتش صورت گرفت ، تاثیرات این کودتا بر وضعیت ترکیه را چگونه ارزیابی میکنید ؟
میخ نهایی به تابوت کشور ترکیه را کودتا کوبید . اگر پس تمام وقایع سیاسی – اقتصادی – فرهنگی ترکیه ، پوسته ای از آن باقی مانده بود ، کودتا نابودی آنرا هم رقم زد . چرا که در قالب کودتا قتصاد مجددا لطمه خورد ؛ ارزش پولی تقلیل یافت ، بورس ترکیه سقوط کرد ، مسافرت و توریسم تحت تاثیر قرار گرفت و شوک ناشی از این حادثه تاثیرات منفی ماندگاری را بوجود آورد. از نظر سیاسی هم ترکیه به تسویه حساب های گسترده ، دستگیری ، شکنجه و بستن فضای سیاسی روی آورد . شرایط فوق العاده در کشور برقرر گردیده و هر گونه صدای مخالفی به سرعت خاموش می گردد .
اگر بخواهیم بحث را جمع بندی کنیم وضعیت ترکیه را چگونه می بینید؟ و پیشنهاد و توصیه ای که به ترکیه برای آینده وخروج از این وضعیت میکنید چیست ؟
این مدل که زمانی حتی توسط بعضی از پژوهشگران روابط بین الملل به ایران هم اکیدا توصیه می شد ، عملا از اعتبار ساقط شده است . ترکیه بایستی به دنبال مدل بومی پیشرفت خود ، فارغ از فشار های جهانی یا آمال و آرزوهای بلند پروازانه باشد . بازتعریف هویت اسلامی که از زمان مدرنیزاسیون این کشور سعی بر نفی و انکار آن بوده است ، می تواند راهگشا باشد . در این میان ، خلا پدید آمده از جاذبه مدل هایی همچون ترکیه در منطقه ، فرصت را برای جمهوری اسلامی ایران جهت ایفای یک نقش محوری و الگویی فراهم می آورد . امنیت و ثبات که مهترین دستاورد کشور در منطقه ای آشوب زده و بحران خیز است ، در صورتی که با توفیقات اقتصادی همراه گردد ، نمونه ای از یک کشور پیشرو و موفق برای همسایگاه ، به ویژه در میان شیعیان فراهم خواد آورد .

گاهشمار میلادی

No Comments

گاه نامه کلمه مدون کلمه گاهشماریست ، این کلمات مترادف با کلمه تقویم و سالنامه است . هنگامی که به جستجوی کلمه تقویم ، در فرهنگ دهخدا بپردازیم با معنی تعیین وقت و زمانها یا محاسبه وقت مواجعه می شویم . آغاز تقویم با شروع زندگی اجتماعی و کشاورزی بشر و نیاز او برای تعیین زمانبندی کشاورزی بوده است . سر آغاز نخستین تقویم ها ی مدون که بر اساس اهله ماه( حرکت ماه ) بوده به ۰۰۰/۳۰ سال قبل باز میگردد و تقویم های خورشیدی قدمتی با ۴۲۴۱ سال قبل از میلاد را تجربه می نماید . نقل شده است مصریان ، اولین تقویم های خورشیدی را در آن سالها بکار گرفته اند . اما بابلیان اولین اقوامی هستند که سال را بر اساس ۱۲ ماه که هر ماه ۳۰ روز را در بر میگیرد در نظر گرفته اند . گاه نامه های متفاوتی در دنیا وجود داشته و کشورهای مختلف بر اساس شرایط خود نسبت به انتخاب یک نوع گاه نامه اقدام نموده اند . در حال حاضر اکثریت کشورهای جهان مگر افغانستان، ایران، عربستان سعودی، اتیوپی و نپال از تقویم میلادی که مبدا آن تولد حضرت عیسی است استفاده می نمایند . تقویم میلادی را آخرین کشوری که به عنوان تقویم رسمی خود پذیرفته است کشور یونان است که در سال ۱۹۲۳ آنرا بعنوان تقویم رسمی خود پذیرفت . رواج این تقویم ابتدا در کاتولیکهای مسیحی شروع و سپس پروتستانها و پس از آن ارتودکسها مورد استفاده قرار داده اند و در حال حاضر بجز مسیحیان بعضی از کشورهای مسلمان منجمله مصر از این تقویم استفاده می نماید .
ارمنستان نیز بنا به تصمیم جاثلیق سیمون ایروانی در قرن ۱۸میلادی به خاطر هماهنگی با سایر کشورهای جهان تحویل سال نو را در روز یکم ژانویه جشن گرفت .
در زمانهای بسیار دور تقویمی که مورد استفاده ارامنه قرار گرفته است تحویل و آغاز سال آن مصادف با ۲۱ ماه مارس میلادی بوده است ، تعیین آن بدلیل برابری طول روز با شب در این روز از یک طرف و از طرف دیگر همزمانی این روز با شروع بهار و آغاز زندگی مجدد طبیعت بوده است . این روز بزبان ارمنی کاقاند نامیده می شده است . کاقاند بزبان ارمنی به مفهوم جشن بزرگ است و در این روز در تمامی نواحی ارمنی نشین جشن های با شکوهی برگزار می شده ومردم در پرستشگاههای آن زمان برای خدایان خود قربانی میکردند . ۲۱ ماه مارس مصادف است با آغاز سال شمسی . ارامنه مبنای خاص دیگری برای آغاز سال داشته اند که به ۲۴۹۲ سال قبل از میلاد باز میگردد . مبنای آن تاریخ حمله هایک ناهاپت به بل و شکست دادن بل در این روز بوده که مصادف است با ۱۱ اکتبر سال میلادی . این روز را به زبان ارمنی ناواسارت می نامیدند . ناواسارت نام دختر هایک ، فاتح اساطیری که اولین ماه سال این تقویم به این نام نامیده شده است و بقیه ماههای سال نیز بر اساس نام دختران و پسران این فاتح نامگذاری شده بود . در مقطع زمانی که آغاز سال مصادف با ۱۱ اکتبر بوده است امکان برگزاری جشنها همراه با پذیرایی هایی مجلل مقدور نبوده است . دلیل این امر همزمانی تحویل سال با روزهای دوره پرهیز و روزه بوده و با توجه به محدودیت این ایام ، سفرههای پذیرایی با حبوبات پر می شده است . تزیین این سفره ها یک نان که به نان سال معروف بوده و در داخل آن یک سکه از واحد پولی که به آن دوولت گفته میشد پنهان بوده را شامل می شده است . در زمان تحویل سال آن نان را به ۱۲ قسمت تقسیم می نمودند و بین اعضای خانواده تقسیم می کردند ، شخصی که تکه ای از نان را سهم میبرد که سکه را در خود داشت به عنوان شخص خوش شانس سال شناخته می شد . دو نماد ویژه ایام سال نو عبارتند از بابا نویل و درخت کاج ، بابانویل نمادی از اشخاصی است که در سرمای زمستان به عنوان یار و یاور مردم بوده و در زمان کاقاند نیز به نام بابا کاقاند (کاقاند بابا به ارمنی ) معروف و نمادی از افرادی است که در سرمای زمستان معجزه میکردند . در خصوص درخت کاج می توان گفت ، ارامنه قبل از یکتاپرستی ،چیزهای مختلف از جمله درخت را می پرستیده اند . پس از آن نیز از شاخه های ضخیم درخت بید برای تزیین درخت سال بهره گرفته و انواع خوراکیها از جمله گردو – سیب و حتی شیرینی ها را از آن برای سفره شب عید می آویختند . مرور زمان باعث تغییر در آداب و سنن افراد میگردد و نحوه مناسبات مختلف دستخوش تغییر تا ما امروز درختان کاج را به شکل تزیین شده امروزی به عنوان نماد سال نو کاقاند بابا را به شکل بابا نویل نظاره گر باشیم . پاتریک ساهاکیان

فروپاشی مدل ترکیه

No Comments

فروپاشی مدل ترکیه –
روزنامه نسل فردا ۱دیماه ۹۵
پاتریک ساهاکیان
در سال های اخیر ، ترکیه می کوشید تا به عنوان نمونه ای از یک کشور موفق در امور اقتصادی و سیاسی خود را به کشور های جهان اسلام و به ویژه در خاورمیانه معرفی کند . در واقع رسیدن به «مدل ترکیه » به عنوان کشوری پیشرفته و موفق در آستانه بدل شدن به هدف کشور های منطقه بود . اما این مدل به همان سرعت که رشد یافت و مقبولیت پیدا کرد ، رفته رفته رنگ باخت و جاذبه خود را در خاورمیانه از دست داد . گفتگویی ذیل با دکتر بشیر اسماعیلی استاد دانشگاه و کارشناس روابط بین الملل در مورد ظهور و سقوط مدل ترکیه انجام شده است که در ادامه می خوانید:
در دو دهه پایانی قرن گدشته اتفاقاتی در جهان رخ داد که بر کشورهایی منطقه تاثیری فراوان داشت ، کشور ترکیه با توجه به این تحولات نسبت به تغییرات ساختاری در عرصه کشور داری دست زد تا شاید بتواند وضعیت خود را بهبود بخشد . به نظر شما این تحولات از چه بابت نیاز بود ؟
کشور ترکیه در صدد بود که یک نظام مطلوب سیاسی – اقتصادی را پایه گزاری نماید تا تدریجا به یک مدل مطلوب در خاورمیانه و جهان اسلام تبدیل شود . در واقع این کشور در صدد بود دستاورد های توسعه ای خود را به عنوان الگویی برای بقیه کشورهای منطقه نهادینه کند. از لحاظ اقتصادی ، موفقیت های این کشور بیشتر از این که ساختاری باشد ، پوسته ای و ویترینی بود . به عنوان مثال به آراستگی خیابانها رسیدگی کرد ، سطح رفاه عمومی را تا حدی افزایش داد ، استاندارد های زندگی در شهر های بزرگ را بالا برد ، مکانهای توریستی را باز سازی و تجهیز کرد .همچنین نرخ صادرات و جذب سرمایه گذاری خارجی را افزایش داد . از لحاظ سیاسی ژست های دموکراتیک و در راستای القای توسعه سیاسی خود به نمایش گذاشت . بنحوی که در چند سال گذشته اگر در منطقه سخنی از دموکراسی می شد نظر ها به ترکیه ایجاد شده معطوف می گردید . به موازات این اقدامات ، رسانه های ترکیه ای به گونه اغراق آمیزی به بازنمایی خوشبختی و پیشرفت مردم این کشور مبادرت کردند . آنها مجموعه های تلویزیونی بیشماری در شهر های استانبول ، آنکارا ، آنتالیا و امثال آن ساختند که جلوه ای از ترکیه زیبا و آرام همراه با مردمانی مرفه و در عین حال پویا به نمایش می گذاشتند .اما مجموعه این تلاش ها ، با وجود توفیقات اولیه در نهایت رنگ باخت و پوچی آن هویدا شد

آقای دکتر! شما معتقدید با توجه به اقداماتی که از طرف دولتمردان ترکیه صورت گرفت این مدل با شکست مواجه شد . دلایل شکست این مدل از لحاظ سیاسی چه بوده است ؟
مدل ترکیه به دلیل نداشتن زیرساخت های لازم در رابطه با توسعه سیاسی ، جامعه مدنی ، تساهل و تسامح اجتماعی و هویت ملی مبتنی بر اقتدار گرایی این کشور با شکست مواجه شد . به عنوان مثال در حالی ترکیه می کوشید که کشور نمونه حقوق بشری در منطقه معرفی گردد که سابقه تاریخ هولناکی را در این زمینه داراست . نظر بگیرید که در دوره افول حکومت عثمانی ، حکومت وقت اقدام به نسل کشی ارامنه در سال ۱۹۱۵ کرده است . این نسل کشی از جهاتی در زمره بزرگترین نسل کشی های تاریخی است که با سبوعیت و دد مشی بی سابقه ای ،در یک مدت زمان کوتاه افراد بیشماری را مشمول « نسل کشی درمانی » می کند ! نمونه دیگر در این راستا، کنش دولت ترکیه با اقلیت کردها ست .ارعاب و سرکوب و شکنجه کرد های ترکیه که همراه با تحقیر و نادیده گرفتن آنها سالهاست صورت می پذیرد ، مغایر با تمامی قواعد حقوق بشری و انسانی است . در عین حال آزادی مطبوعات ، رسانه ها ، احزاب و حتی فضای مجازی که مورد مباهات ترکیه بود ، در عمل لوث شده و نمایشی از آب در آمد . حتی حاکمیت در مساله پارک گزی ، یک اعتراض اجتماعی را به مساله امنیتی فراگیر تبدیل کرد .گذشته از این مساله جایگاه نظامیان در این کشور و رابطه آنها با نهاد های دموکراتیک از زمان آتاتورک نامشخص باقی مانده است . نیروی های اپوزوسیون مثل فتح الله گولن ، هرگز نتوانسته اند تعامل دموکراتیکی با دولت فعلی برقرار کنند … چطور می توان در چنین شرایطی ، مدعای الگوی نظام سیاسی سالم برای همسایگان خود داشت ؟
از لحاظ اقتصادی چطور ؟ علل ناکارامدی مدل اقتصادی ترکیه چیست ؟
یکی از زمینه های اقتصادی که ترکیه بر آن تکیه کرده مقوله افزایش حجم صادرات این کشور بوده است . در نظام تقسیم کار بین المللی ،؛ آنچه سهم ترکیه شده چیزی جز فروش « خرده ریز » نیست در شرایطی که سود اصلی در تجارت آی تی ، شرکت های دانش بنیان ، قطعات ، دارو و امثالهم نصیب ایالات متحده و اروپا می شود ، ترکیه با صادرات کالاهای غیر استراتژیک ، سود ناچیزی از تجارت جهانی می برد .البته اقتصاد بزرگ شده و اعداد و ارقام رشد اقتصادی را نشان می دهند ، اما نوع اجناس صادراتی ترکیه به انقلاب اقتصادی که این کشور سعی در نمایش ان را داشت منجر نگردیده است . در عین حال ترکیه بدهی های اقتصادی قابل توجهی دارد و نرخ تورم در این کشور رو به تزاید بوده است . ورشکستگی های چرخشی در دهه های گذشته ، بنیان اقتصاد ترکیه را تضعیف کرده و هراس از تکرار رکود ها را فراگیر کرده است . نکته مهم دیگر آنکه ترکیه بیش از حد بر درآمد توریسم خود تاکید مینماید . حال آنکه توریسم یک درآمد ارزشمند اما متزلزل محسوب می گردد . آفت های درآمد گردشگری متنوعند ؛ از جمله اینکه رکود اقتصادی سال ۲۰۰۸ ، کشور های توریستی مثل یونان و مصر را با کاهش ناگهانی درآمد مواجه ساخت و به بروز ناآرامی های سیاسی و اجتماعی در آنها انجامید . در عین حال مناقشات سیاسی ، تروریسم و سیاست خارجی هم گردشگری را تحت تاثیر قرار می دهند . به عنوان مثال بمب گذاری های سال های اخیر در ترکیه منجر به افول ویران کننده توریسم این کشور شده است . همچنین اختلافات این کشور با روسیه و ایران پیرامون مسایل منطقه ، از رونق گردشگری این کشور به طور محسوسی کاسته است . به صرف تحول در ظاهر شهر ها ، خودرو ها و شهروندان ترکیه ، نمیتوان اقتصاد آنها را پویا به حساب آورد . کما اینکه شهر های کشور های اروپای شرقی هم بسیار دیدنی و مدرن هستند ، اما زیربنای اقتصاد انها هنوز عقب مانده و توسعه نیافته است .
آقای دکتر با توجه به اجرای طرحهای اقتصادی بر مبنای گسترش صنعت توریسم در ترکیه از یک طرف و از طرف دیگر سیاستهای دولتمردان ترکیه از بابت ایجاد یک مدل برای کشورهای اسلامی که لزوم آن تغییر سیاستهای سیاسی و نزدیکی به سیاست ایجاد یک حکومت دینی در آن کشور است . شریعت و آموزهای دینی دین اسلام مغایر با آنچه دولتمردان ترکیه بمنظور جذب توریست در کشور انجام میدهند می باشد . این دوگانگی را شما چگونه تحلیل میکنید ؟
ترکیه سرزمین تضاد ها و تناقضات است . انها بین اسلام و سکولاریسم ، بین شریعت و مدرنیسم ، بین دموکراسی و اقتدار گرایی و بین خاورمیانه و اروپا سرگردان مانده اند . ترکیه نه تنها در مسایلی مثل گردشگری ، که اساسا در هویت ملی و ارایه یک تعریف از خود دچار تضاد است .
فرجام نظام سیاسی در ترکیه چیست ؟ آیا اقتدارگرایی تحکیم می شود یا جنبش دموکراتیکی سر بر می آورد ؟

تمایلات نو عثمانی گرایی و میل به نظام سیاسی شبه سلطانی ، همانند پادشاهی های متمرکز و متصلب شیوخ در ترکیه امروزی قابل انکار نیست . آخرین تحولات در ترکیه در مسیر تغییرات در قانون اساسی به سود مقام ریاست جمهوری و افزایش اختیارات این نهاد به صرف منویات شخصی اردوغان است ، وی با افزایش اختیارات و قدرت ریاست جمهوری در صدد است قدرت را برای چند سال اینده و دست کم تا جایی که امکانپذیر است انحصاری کند . دورنمایی از یک تحول سیاسی در آینده نزدیک متصور نخواهد بود.
در خصوص سیاست خارجه عملکرد ترکیه چگونه بوده است ؟ آیا با رفتار یک دولت دور اندیش و عاقل مطابقت دارد ؟
دو نمونه از اشتباهات سیاست خارجی ترکیه مربوط می شود به اصرار به پیوستن به اتحادیه اروپا که مربوط به چندین سال اخیر می باشد و همچنین مساله سوریه که امر متاخری می باشد . در رابطه با اتحادیه اروپا ، این اتحادیه ترکیه را که روزی در قالب امپراطوری عثمانی ، رقیب اروپا محسوب میشد ، شایسته پیوستن به خود نشخیص نداد . این امر جدایی از اثرات سیاسی – اقتصادی ، لطمه حیثیتی عظیمی برای ترکیه است . در حالیکه جمهوری اسلامی سال هاست آمریکا را به هیچ حساب نکرده و در شعار و عمل این قدرت هژمون را به چالش می کشد ، ترکیه مثل یک دولت آرزومند و شیفته ، سال ها به دنبال اروپا کهه قدرت درجه دویی نسبت به آمریکاست دوید ، و در نهایت هم اروپا مثل یک عنصر نامطلوب ، این کشور را در حلقه خود راه نداد !
مساله سوریه هم که کلکسیونی از اشتباهات استراتژیک و خطاهای محاسباتی ترکیه را به نمایش گذاشت که شرح آنها از حوصله بحث خارج است .
پس از مواردی که مطرح شد در ترکیه کودتایی ولو نافرجام توسط ارتش صورت گرفت ، تاثیرات این کودتا بر وضعیت ترکیه را چگونه ارزیابی میکنید ؟
میخ نهایی به تابوت کشور ترکیه را کودتا کوبید . اگر پس تمام وقایع سیاسی – اقتصادی – فرهنگی ترکیه ، پوسته ای از آن باقی مانده بود ، کودتا نابودی آنرا هم رقم زد . چرا که در قالب کودتا قتصاد مجددا لطمه خورد ؛ ارزش پولی تقلیل یافت ، بورس ترکیه سقوط کرد ، مسافرت و توریسم تحت تاثیر قرار گرفت و شوک ناشی از این حادثه تاثیرات منفی ماندگاری را بوجود آورد. از نظر سیاسی هم ترکیه به تسویه حساب های گسترده ، دستگیری ، شکنجه و بستن فضای سیاسی روی آورد . شرایط فوق العاده در کشور برقرر گردیده و هر گونه صدای مخالفی به سرعت خاموش می گردد .
اگر بخواهیم بحث را جمع بندی کنیم وضعیت ترکیه را چگونه می بینید؟ و پیشنهاد و توصیه ای که به ترکیه برای آینده وخروج از این وضعیت میکنید چیست ؟
این مدل که زمانی حتی توسط بعضی از پژوهشگران روابط بین الملل به ایران هم اکیدا توصیه می شد ، عملا از اعتبار ساقط شده است . ترکیه بایستی به دنبال مدل بومی پیشرفت خود ، فارغ از فشار های جهانی یا آمال و آرزوهای بلند پروازانه باشد . بازتعریف هویت اسلامی که از زمان مدرنیزاسیون این کشور سعی بر نفی و انکار آن بوده است ، می تواند راهگشا باشد . در این میان ، خلا پدید آمده از جاذبه مدل هایی همچون ترکیه در منطقه ، فرصت را برای جمهوری اسلامی ایران جهت ایفای یک نقش محوری و الگویی فراهم می آورد . امنیت و ثبات که مهترین دستاورد کشور در منطقه ای آشوب زده و بحران خیز است ، در صورتی که با توفیقات اقتصادی همراه گردد ، نمونه ای از یک کشور پیشرو و موفق برای همسایگاه ، به ویژه در میان شیعیان فراهم خواد آورد .

ترکیه کشوری با بحرانهای نهفته

No Comments

نویسنده : پاتریک ساهاکیان ۱۳ آدر ۱۳۹۵
با مرور تحولات جهان در دهه های گذشته می توان استنباط کرد لزوم تحولات در کشور ترکیه امری طبیعی است . تحولاتی که در دهه ۸۰ میلادی سده قبل معادلات دنیای سیاست را دگرگون ساخت و موازنه قدرت را برهم ریخت ، خواه ناخواه دنیا را متاثر نمود و سهم کشورهای وابسته به هر یک از ابرقدرتهای از این تحولات بیشتر بود ، کما اینکه هنوز هم بعضی از رجال بر مسند حکومت هنوز با این واقعه کنار نیامده و سعی می نمایند با شرایط کاذب ناشی از وابستگی به حکومتها به حکمرانی های خود ادامه داده و مشکلاتی غیر قابل جبران نه تنها برای ملت خود بلکه برای منطقه خود پیش می آورند .
غرب آسیا که در سال ۱۹۰۲ توسط آلفرد ماهان به نام خاورمیانه نامیده شد ، در بر گیرنده کشورهای حوزه خلیج فارس بود . اما بعدها منطقه محصور خاورمیانه بزرگتر شده و چیرول خبرنگار روزنامه تایمز مقاله ای در این خصوص نوشت . همین امر توجه کشورهای غربی را به این منطقه معطوف نمود بنحوی که در سال ۱۹۱۱ میلادی لرد کرزن در مجلس بریتانیا در خصوص اهمیت ایران و ترکیه در این منطقه سخنرانی نمود ، واژه خاورمیانه را بکار برد . خاورمیانه اصطلاح بکار گرفته برای یک منطقه فرهنگی است و محدوده آن از لحاظ جغرافیایی محدود نمی شود . از طرفی دیگر با یک موضوع وحدت بخش که دین اسلام میباشد ، انسجام منطقه را تضمین می نماید . با قبول اختلافات از بابت محدوده کشورهای تشکیل دهنده این پهنه جغرافیایی ، باید گفت این منطقه در آخرین وضعیت خود ۲۲ کشور را در برگرفته است که کشور ترکیه را میتوان به عنوان دروازه و لولای آسیا و اروپا در نظر گرفت . هستد کشورهایی که بخاطر حفظ امنیت خود خواهان قرار گرفتن در منطقه غرب آسیا بوده که در این زمره می توان پاکستان و افغانستان را اشاره کرد و از طرفی دیگر کشورهایی هستند که بنا به دلایلی مبهم دوست دارند از لحاظ تقسیمات جغرافیایی در این محدوده قرار نگیرند از جمله ترکیه و قبرس ،که در این زمره قرار میگیرند . تحولات چند دهه گذشته سران و حاکمان کشور ترکیه گواه این مطلب می باشد . شاید یکی از موانع و موارد تفرقه انداز جهت پیشگیری و ممانعت همبستگی کشورهای منطقه و تشکیل سازمانهای همکاری منطقه ای که گامی مهم برای ایجاد همبستگی کشورهای منطقه است ، عدم تحدد منطقه باشد .
از مهمترین عوامل مورد توجه قرار گرفتن غرب آسیا ، قرار گرفتن قلب جهان در این منطقه است که مورد تایید جغرافی دانان سیاسی جهان می باشد . از طرفی دیگر سوق الجیشی یا استراتژیک بودن منطقه بدلیل ایجاد حاشیه حلالی شکل جهت محدود کردن امپراطوری که به آبهای آزاد دسترسی نداشت ، سالیان متمادی توجه کشورهای غربی و خصوصا ایالات متحده آمریکا را به خود جلب نموده است . این اهمیت تا جایی پیش رفت که دولتمردان آمریکایی بفکر تقویت کشورهای منطقه افتاده و جهت این تقویت برنامه های حمایتی خاصی در نظر گرفتند .
وجود ذخایر انرژی از یک طرف و وجود بازارهای مصرفی از طرفی دیگر اهمیت اقتصادی منطقه خاورمیانه را محرز میکند .
وجود چنین امتیازاتی در منطقه خاورمیانه چه از لحاظ اقتصادی و چه از لحاظ استراتژیک و ژئوپلتیک نظر کشورهای غربی ، خصوصا آمریکا را به منطقه جلب کرده و این کشور جهت کسب و تثبیت موقعیت خود ، بحرانهایی را در منطقه پیش خواهد آورد . کشورهای منطقه همواره باید سعی نمایند با ایجاد اتحاد و اتخاذ سیاستهای همسو در مسیر تعیین استراتژی برون رفت از این بحرانها قدم بردارند .
همچنان که از عنوان مقاله بر می آید ، در این مقاله سعی شده است وضعیت ترکیه بعنوان کشوری با بحرانهای نهفته مورد بررسی قرار گیرد . پس با توجه به موقعیت ترکیه در خاورمیانه و همچنین عضویت آن کشور در ناتو بحث را ادامه میدهیم .
از طرفی پس از جنگ جهانی دوم و تعیین مرزهای جغرافیایی و با هدف دفاع دسته جمعی ، در ۴ آوریل ۱۹۴۹ پیمانی به نام پیمان آتلانتیک شمالی با نام اختصاری ناتو را با عضویت ده کشور اروپایی ، کانادا و ابالات متحده امریکا به امضا رسید . این پیمان که برای تقویت نظام دموکراسی و شعار آزادی ، به پیشنهاد ایالات متحده آمریکا با اساسنامه ۱۴ ماده ای تشکیل شد ، ترکیه را در سال ۱۹۵۲ به عضویت خود پذیرفت . بهانه ترکیه برای عضویت در این پیمان ، تهدیدات نظامی اتحاد جماهیر شوروی بود .
با ادله موجود در تعاریف قبلی می توان گفت کشور ترکیه یکی از کشورهای خاورمیانه محسوب میگردد اما کشوری که دوست ندارد در این تقسیم بندی عضوی از منطقه باشد و شاید بهتر باشد سخن اساتید رشته سیاست را محترم شمرده و در یک جمله کوتاه بگوییم ترکیه کشوری در خاورمیانه که نگاهش به سمت خاورمیانه است ولی دلش به سمت اروپا . این توصیف ، وصفی واقع گرانه است . درخواست عضویت این کشور در اتحادیه اروپا شعار جدایی طلبی این کشور را از منطقه ای که به آن تعلق دارد محرز میکند . اتحادیه ای که در آن حرف اول را دموکراسی میزند . نظامی که دولتمردان ترکیه با آن هیچ سنخیتی ندارند .
اگر کمی به تاریخ برگردیم باز هم به جایی میرسیم که پیمان ناتو به منظور ایجاد وحدت میان اعضای خود در جهت ممانعت از تعارض کمونیسم بوده ، پایه آن بر اصل پنجم اساسنامه پیمان که مفهوم آن دفاع دسته جمعی است و جهت ترویج نظام دموکراسی و با شعار آزادی که همواره در طول تاریخ در این پیمان شعاری بیش نبوده است ، تشکیل شده است . البته نباید فراموش کرد با توجه به فروپاشی اتحاد جماهیر شوری و بهم خوردن موازنه قوا در جهان ، هدف اصلی و ظاهری وجود این پیمان اعتبار خود را از دست داد . رفته رفته ماهیت اصلی آن برای همگان محرز خواهد گشت . ترکیه با اعتنا به اصل پنجم این پیمان سعی می نماید قدرت نمایی هایی در منطقه داشته باشد ، اما لازمست با توجه به شرایط حاضر تجدید نظری در تدوین سیاستهای آتی یا دکترین سیاست خارجی خود با کشورهای منطقه نماید .
سخن از اتحادیه اروپا و ناتو به میان آمد و عدم پذیرش ترکیه در اتحادیه یا بهتر است بگوییم رد تقاضای عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا . بله اگر نگاهی بسیار سطحی هم به هدف تاسیس پیمان ناتو و نظام حاکم براعضای اتحادیه اروپا داشته باشیم وجه مشترک آنها توجه هر خواننده ای را بخش نظامهای آنها یعنی اصل پایه آنها بر محوریت دموکراسی به خود جلب می نماید . بدون توجه به اعتبار دموکراسی که از بحث این مقاله خارج می باشد تنها با در نظر گرفتن این وجه مشترک که لزوم پایبندی اعضا به آن متضمن عضویت در این ساختاره می شود چگونه کشوری که الفبای دموکراسی را قبول ندارد سعی در ابقا یا حضور آن دارد ؟ یا فراتر از آن رفته باید بگوییم ناتو با دیدن تمام عهدشکنی های ترکیه در خصوص قواعد دموکراسی ، بر چه معیاری یا هدفی عضویت آنرا کان لم یکان اعلام نمی دارد ، پس به جرات می توان گفت بازی دیگری بدون داشتن قاعده ای در کار است . و شاید این بازی فقط توسط یک بازیگر هدایت می شود و تمامی اعتقادات و اعتبارات بر اصل دموکراسی زیر سوال است . از نشانه های بارز و اصلی دموکراسی وجود پارلمان است و از ارکان پارلمان آزادی اظهارنظر نمایندگان است . حال دولت ترکیه بنا به دستور رییس جمهور خود تعدادی از نمایندگان پارلمان را به دلایلی مبهم در زندان جای میدهد و آزادی اندیشه را در خفقان فرو می برد . تعداد روزنامه نگاران در بند این کشور تنها به دلیل خبر رسانی از حد و مرز گذشته است . اینها تماما نکاتی است که با اصل دموکراسی منافات دارد . رییس جمهور ترکیه برای فراافکنی افکار از وضعیت حکومت کشور با بیان سخنانی که عذر بدتر از گناه بر آن صدق می نماید ، سعی در محکوم کردن رییس جمهور کشوری دیگر دارد و برای آن کشور تعیین تکلیف می نماید .
دولت رجب طیب اردوغان با پیش گرفتن سیاستهای …. و ابراز لطف و محبت به گروههای تروریستی داعش که هدفی جز بدنامی برای مسلمانان ، نابود کردن میراث تمدنهای مختلف ، دخالت در امور داخلی کشورها و مهمتر به خطر انداختن تمامیت ارضی کشورها یا حاکمیت کشورها که در واقع استقلال این کشورها می باشد ندارد ، سعی در کشورگشایی هایی دارد . از جمله مقاومت در برابر اجرای نقشه بازپس گیری موصل در عراق ، ایجاد مانع تراشی برای نظامیان روسی که در عملیات آزادسازی شهرهای کشور سوریه از متجاوزین همکاری می نمودند .
سخنان رییس جمهوری ترکیه در روزهای گذشته ، بیانگر اختلاف نظرهای شدید با قدرتهای منطقه یعنی سیاستهای ایران و روسیه بوده و گواهی است بر مخالفت این دولت با ایجاد امنیت در منطقه . شاید این سخنان امتیازی برای ماندن در ناتو قلمداد شود .
حال با کنار گذاشتن درخواست این کشور جهت ورود به اتحادیه اروپا توسط پارلمان اروپا ، لازمست با تغییر در سیاستهای غیر مشخص ، اصلاح گفتمان و همکاری با کشورهای منطقه خصوصا ایران سعی نماید موقعیت برای خود ایجاد نماید . بهتر است از کارهای دور از عقل ، منجمله تایید بیانیه های ضد ایرانی صادره در اجلاسهایی که از روند آنها تبعیض را به راحتی میتوان استنباط کرد دوری نماید . به جای دامن زدن به بحرانهای منطقه ای ، دیپلماسی اتخاذ نماید تا اشتباهات گذشته را جبران نماید .